در صورت باز نشدن چت روم رو این متن کلیک کنید !

Click here to go to the home online group persian web! سایت چت روم شیعه !

توبه در زبان عربی به معنی بازگشت است و در اصطلاحات اسلامی به معنی بازگشت به سوی خدا.
فرد گناهکار با هر گناهی که مرتکب می‌شود، خود را از خداوند دورتر می‌کند و تنها به وسیله‌ی توبه است که می‌تواند به سوی خداوند بازگردد.
خداوند متعال که نسبت به تمام بندگانش مهربان است، در ِ توبه را به روی هیچ کس نبسته است و همواره پذیرای انسان‌هایی است که قصد بازگشت به سویش را دارند.
بنابراین، انسان‌ها کافی است تصمیم بگیرند و همت کنند تا خود را از گرداب هلاکت‌بخش گناه و نافرمانی پروردگار برهانند.

توبه صرفا بیان کلماتی که بیانگر پشیمانی و اظهار ندامت باشند نیست. این کلمات، مرحله ابتدایی و نمادی از حقیقت توبه هستند. روح توبه و حقیقت آن، عمل و اقدام جدی برای بازگشت به سوی خداست. اگر کسی بخواهد به طور جدی توبه کند، باید شرایط ضروری و لازم آن را مراعات کند، و الا راه به جایی نخواهد برد.

ادامه مطلب

یاقوت و مرجان

پس از آن‌که ویژگی‌های چشمان‌زنان بهشتی بیان گردید، قرآن کریم، وضع و ویژگی‌هایی اندام و جسم آنان را به نمایش می‌گذارد. در این باره می‌فرماید: آنان مانند یاقوت و مرجان هستند.1

می‌دانیم که در شعر وادب،این دو عنصر، زیاد مورد تمثیل‌و تشبیه‌واقع شده‌اند و ادیبان و شاعران و عارفان، زیبایی‌های مورد نظر خویش را در قالب یاقوت و مرجان، مجسّم کرده اند.

یاقوت، سنگی معدنی است که رنگ‌های گوناگون دارد، ولی معروف‌ترین آن، «یاقوت سرخ» است که سرخی و درخشندگی ویژه‌ای دارد.

مرجان نیز حیوانی دریایی شبیه شاخه‌های درخت است که رنگ‌های گوناگونی دارد وشاخص‌ترین آن، رنگ سفید است.2 گویا قرآن کریم با مثال آوردن «یاقوت و مرجان» خواسته است وضع بدن و اندام زنان بهشتی را که سرخی و سفیدی شفاف، در هم آمیخته و رنگ جذّاب و چشم نوازی دارد، ترسیم کند.

در حدیث نیز چنین می‌خوانیم: «زنان بهشتی به گونه‌ای هستند که سفیدی مغز ساق پای آنان از روی هفتاد پرده دیده می‌شود و خداوند فرموده است:آنان همانند یاقوت و مرجان اند

ادامه مطلب

در «جامع الاخبار» از أمیرالمؤمنین علیه السّلام نقل كرده است كه رسول خدا صلّی الله علیه وآله وسلّم گفته اند در بهشت بازاری است كه در آنجا هیچ خرید و فروشی نیست مگر صورتهائی از مردان و زنان. هر كس میل و اشتهای صورتی را داشته باشد، در آن بازار داخل می شود و در آنجا مجتمع حورالعین است كه به صوتی خوش و دلكش چنان می خوانند كه خلائق چنان صدائی را نشنیده اند: « نَحْنُ النَّاعِمَاتُ فَلاَ نَبْأَسُ أَبَدًا. وَ نَحْنُ الطَّاعِمَاتُ فَلاَ نَجُوعُ أَبَدًا. وَ نَحْنُ الْكَاسِیَاتُ فَلاَ نَعْرَی أَبَدًا. وَ نَحْنُ الْخَالِدَاتُ فَلاَنَمُوتُ أَبَدًا. وَ نَحْنُ الرَّاضِیَاتُ فَلاَ نَسْخَطُ أَبَدًا. وَ نَحْنُ الْمُقِیمَاتُ فَلاَ نَظْعَنُ أَبَدًا. فَطُوبَی لِمَنْ كُنَّا لَهُ وَ كَانَ لَنَا. نَحْنُ خَیْرَاتٌ حِسَانٌ؛ أَزْوَاجُنَا أَقْوَامٌ كِرَامٌ؛ ما همیشه خوش و خرّم هستیم و هیچ وقت غصّه دار و اندوهگین نمی شویم. و ما پیوسته سیر و شاداب هستیم و هیچ وقت گرسنه نمی گردیم. و ما همیشه با لباس هستیم و هیچگاه عریان نمی شویم. و ما پیوسته و جاودان زنده هستیم و هیچ وقت نمی میریم. و ما همیشه خرسند هستیم و هیچ وقت خشمگین نمی شویم. و ما پیوسته اقامت داریم و هیچ وقت كوچ نمی كنیم. پس خوشا به حال كسی كه ما برای او هستیم و او برای ماست. ما زنان نیكو سیرت و نیكو صورت هستیم؛ شوهرهای ما مردمی بزرگوار و كریم می باشند» («جامع الاخبار» فصل 137، ص 202 از طبع سنگی ).
ادامه مطلب

پيامبر اکرم صلي‌ الله عليه و آله فرمودند:

«اي ابوذر! خدا گروهي را به بهشت مي‌برد و چنان به آنان نعمت مي‌دهد که خسته مي‌شوند، ولي چون به گروه ديگري که در پايه‌هاي بالاترند مي‌نگرند مي‌گويند:

پروردگارا! اينان همان برادران ما هستند که در دنيا با هم زندگي مي‌کرديم چرا آنان را بر ما برتري داده‌اي؟»

در پاسخ گفته مي‌شود:

«هيهات هيهات، آنگاه که شما سير بوديد آنان گرسنگي مي‌کشيدند، آنگاه که شما سيراب بوديد آنان در تشنگي بودند، آنگاه که شما در خواب بوديد آنان ايستاده بودند (کنايه از نماز شب و عبادت)، آنگاه که شما به استراحت مي‌پرداختيد آنان از براي خدا بيرون مي‌شتافتند.»

منبع:

سيماي پيامبر اعظم صلي الله عليه و آله، اميرحسين عليقلي

نکته خاصی را درباره اتباع عیسی‏ بن مریم گوشزد بفرماید که این نکته خاص مربوط است به این آیه که فرموده: «و انزلنا الحدیدی فیه بأس شدید و منافع للناس و لیعلم‏ الله من ینصره و رسله بالغیب» یعنی عملا انحرافی است از آن، چون این‏ نکته می‏خواهد گوشزد شود عیسی را اختصاصا با حساب جدایی ذکر کرده است.
اسمی از هیچ پیغمبری بعد از ابراهیم حتی موسی - با اینکه یک پیغمبر خیلی‏ بزرگ است - نیامده، همین قدر آمده که «ثم قفینا علی اثارهم برسلنا» و بعد: «وقفینا بعیسی بن مریم» و در قفا قرار دادیم و پشت سر آنها قرار دادیم عیسی بن مریم را.
«و اتیناه الانجیل» و به او انجیل دادیم، نازل کردیم «و جعلنا فی قلوب الذین ابتعوه رأفة و رحمة» در دل پیروان او رأفت و رحمت قرار دادیم. بعضی گفته‏اند رأفت و رحمت اصلا یک معنا دارد، همان است که ما در فارسی به آن " ''مهربانی'' " و " ''محبت'' " می‏گوییم.
بعضی می‏گویند فی الجمله فرقی دارد، مهربانی‏ای که برای دفع شرور باشد " ''رأفت'' " گفته می‏شود و مهربانی‏ای که‏ برای جلب خیر باشد " ''رحمت'' ". به هر حال مقصود معلوم است. در اینجا لازم است به بخشی از آن نکته‏ای که می‏خواستیم اشاره کنیم و نکردیم اشاره‏ کنیم
ادامه مطلب

راه های مختلفی وجود دارد تا از طریق آن به کودکان یاد بدهیم که چطور به سایرین احترام بگذارند. والدین عادت دارند همه چیز را به فرزندانشان امر کنند: "همانطور که من می گویم باید رفتار کنی"، "باید به مادرت احترام بگذاری." و .... در واقع، والدین میتوانند دستورات خود را به کودکان تحمیل کنند، اما نمی توانند آنها را به احترام گذاشتن امر کنند. ما می توانیم فرزندانمان را وادار کنیم آنطور که ما می خواهیم رفتار کنند، اما نمی توانیم مجبورشان کنیم که به ما و بقیه مردم احترام بگذارند. احترام را باید به دست آورد.

 

ادامه مطلب

بِسمِ اللهِ الرَّ حمَنِ الرَّ حِیمِ


یا سَیِّدُ : ای خداوندی که همه موجودات را خلق کرده ای و تمامی موجودات با گرفتن نشات از وجود بزرگ شما به وجود آمده اند و با وجود شما بالائی و پائینی به وجود آمد و شما بالاترین بالائی و بالاترین بالا در نزد شما کمترین کمترین هستند .

یا سَنَدُ : ای خداوندی که آثار وجود شما در ذره ذره عالم کائنات و هستی و حتی عوالم غیب و شهود موجود و قابل حس است و با نظاره کردن چشم آدمیان که عقل را به آنها داده ای به راحتی در هر کجا می توان شما را دید و شما خود به چشم بینا و عاقل همه جا عیان هستی و روشن و واضحی و خود برای بنده هایت ، یعنی بنده های واقعی خودت نه آنان که پیروی راه شیطان کردند و بنده شیطان شدند تکیه گاه بسیار محکمی که هر که به شما تکیه کند به تکیه گاه دیگری نیاز ندارد و تو خود بالاترین پشتیبان برای بندگانت هستی

یا صَمَدُ : ای خداوندی که تمامی خلائق تو اعم از آنچه ما آدمیان راجع به آنها می دانیم و آنچه نمی دانیم چه خوب چه بد – و چه پست و چه بلندمرتبه همه در حال فرمانبرداری از وجود نامتناهی شما هستند و تنها با گفتن ذکر شما در حال حرکت و فرمانبرداری شما هستند اما خود غافلند و نمی دانند پس شما بالاترین فرمانروایان و بی نیاز از همه چیز و همه چیز به شما نیازمندند و همه و همه و همه به شما نیازمندند .


ادامه مطلب

ادامه مطلب

حواریین (شاگردان و یاران حضرت عیسی علیه السلام ) مدتها پس از آن حضرت "اناجیل" (انجیل های چهارگانه) را نوشتند و در مورد این کتابها خیلی‏ حرفها هست.

قرآن کریم اناجیل نمی‏گوید، انجیل می‏گوید؛ چون کتاب عیسی یکی‏ بیشتر نبوده که همان انجیل است.

حواریین تعلیمات عیسای مسیح را با فاصله خیلی زیاد نوشتند. اما چگونه؟
اینها از حافظه‏ خودشان نوشتند. منتها مسیحیت برای اینکه می‏خواهند جنبه قداستش را حفظ کنند، می‏گویند: با یک نوع الهام الهی نوشته اند.

به آنها جواب می‏دهند که‏ اگر با یک الهام الهی نوشتند، باید همه انجیلها یک جور از آب دربیاید، پس چرا مختلف و حتی احیانا در بعضی قسمتها متناقض از آب درآمده است؟!
پس معلوم می‏شود که جنبه الهامی وجود نداشته است.